Een Tropische Avond

18 november 2015 – Restaurant de Tropen

Lekkere naam voor een restaurant in het Tropenmuseum. Eerste punt is binnen. Maar wat een zoektocht. Gelukkig is het in Oost (Proost), dus Manouk komt lopend. Diederik heeft zich weer een weg gebaand op de fiets door de regen. Waar is de ingang? Eerst de fiets maar eens wegzetten. Manouk zal toch wel te laat zijn. Fietsstandaard kapot. Lekker dan. Via twee slagbomen en een ufo-achtig beeld dan eindelijk de ingang gevonden. Manouk komt ook binnengewaaid.

313ec039-8786-48e5-98a8-8b9d30e75f4c

M: ‘Al het eten is hier met fruit.’
D: ‘Is dat tropisch?’
M: ‘Tonijn met fruit, soep met fruit, alles met fruit.’
D: ‘Kiwi met fruit, groente met fruit oh en een burger met fruit.’
De serveerster staat al drie keer naast ons om te vragen wat we willen eten.
M: ‘Voor hem…’ ze wijst naar D, ‘het groentetaartje en voor mij de burger. Of kan dat niet zonder ananas?’
De wijn is goed. Wijn is eigenlijk altijd goed, behalve in de Bubbels, daar is de wijn niet weg te hakken. De inrichting is chic. Het tropenmuseum heeft wat inheemse beelden uitgeleend zo te zien.
D: ´Je hebt een schaduw over je ogen hangen.´
M: ‘Jij hebt een schaduw onder je ogen hangen. Nog beter.’
D: ‘Het licht komt van boven en is veel te fel. Je pony komt tot aan je kin joh.’
Aan het licht mag wel wat gedaan worden. Die paar mensen die er op deze woensdagavond zitten, verdienen toch een sfeervol kaarsje.
M: ‘Hoe is het met je Tinderdate?’
D: ‘Ja, heb ik weer. Dat blijkt een creep te zijn. Een heel eng mannetje, heb ik gehoord.’
M: ‘Heb je hem gesproken dan?’
D: ‘Nee, ik heb navraag gedaan. Geen toffe gast.’
Het eten is goed. Niet te veel en niet te weinig en goed van smaak. En zo tropisch he. Je verlangt bijna naar een bounty. Of naar een Raider, die schijnen weer terug te zijn. Doei Twix.
Tijdens het eten kijkt Manouk plotseling heel moeilijk.
D: ‘Heb je een brainfart?’
M: ‘We moeten zo’n Public pas nemen.’
D: ‘Waarom?’
M: ‘Dan komen we weer eens ergens anders. Lekker macrobiotisch kleien met een gerstensoep vooraf.’
D: ‘En dan?’
M: ‘Dan geven we dat een recensie.’
D: ‘Oooh, Died en Manouk, het grote recensieboek!’
M: ‘We recenseren gewoon alles waar we naar toe gaan.’
D: ‘En dan in de vorm van een blog of zo?’
Diederik drinkt een kop koffie en Manouk doet hip met Roses & French Vanille thee. M. leest voor:
M: ‘Dit water heeft de kwaliteit van bronwater, maar is kraanwater.’
D: ‘Bizar.’
M: ‘Door een speciale pomp wordt al het chloor en andere rommel eruit gehaald. Goed zeg.’
D: ‘Wat kost zo’n pomp wel niet. Daar hebben ze het dan weer niet over he. Over wat dat kost.’
Na het eten rest natuurlijk de enige vraag van vandaag: Hoe is de wc?
D: ‘Wat een heerlijke wc.’
M: ‘Wat is er heerlijk aan? De pot?’
D: ‘Ja alles. Het is schoon, er zijn papieren handdoekjes. Alles.’

Het is een beetje troosteloos, maar om kwart over negen wordt de laatste ronde gedaan. Hopelijk wordt er overdag meer besteld. Toch was het een topavond om ons recensieavontuur mee te beginnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s