Aan mijn lijf geen mayonaise

Je kan een hete zomeravond niet beter beginnen dan met de Beroemde Groentetajine van Manouk, vind ik. En terwijl we op het balkon zaten te eten, begon onze eerste voorstelling van de avond eigenlijk al. Op verschillende balkons tegenover ons waren mensen ook op zoek naar verkoeling. Zo zat een ouder stel heerlijk in de schaduw. Nou ja, de man zat goed onderuit, maar de vrouw zat toch echt te wachten totdat ze koffie mocht gaan zetten voor haar man, dat zag je gewoon. Op een ander balkon werd een baby goed in de gaten gehouden door de ouders en beneden ontstonden heerlijke gesprekken over het leven, met als openingszin van de vrouw in bikini: ‘Als je duizelig bent moet je dus even geen bier drinken’. We zagen de man na enige twijfel toch bier nemen en oma werd er in pyjama op uit gestuurd om de broodjes te halen en de natte was op te hangen.

Maar hee, we konden niet te lang blijven hangen, want we moesten naar het Amsterdamse Bos. En dat is vanuit Oost Proost toch zeker 40 minuten fietsen. In het Oosterpark hing een blauwe damp van barbecues die nog tot op de Wibautstraat te ruiken was en op de Amstel leek Sail Amsterdam te zijn begonnen. Wat een heerlijke stad!
En toen kwamen we aan bij dat prachtige Amsterdamse Bostheater. De arena zat afgeladen vol en wij zagen al weer dat we niet goed waren voorbereid. Ik vind dat Manouk haar taak als gids vaak slecht oppakt. Zij had toch moeten weten dat we een koelbox hadden moeten meebrengen en dat we ons hadden moeten insmeren met anti-insectenspul.

IMG_0920

Het decor van de voorstelling Romeo en Julia, onder regie van Ingejan Ligthart Schenk, bestond uit gestapelde slurven die je normaalgesproken op een vliegveld vindt. En terwijl het donkerder werd in het bos, ontspon zich het verhaal van de verliefde Romeo die het hart van Julia voor zich probeert te winnen. Het verhaal van Shakespeare is al een groot drama met een einde waarbij Romeo en Julia in de dood verenigt worden. Het gevaar van zo’n verhaal zit, volgens mij, in de mogelijkheid dat het de voorstelling enorm ‘tekstig’ wordt, praatje op praatje. Maar dat was in het Amsterdamse Bos absoluut niet het geval. Het gebruik van mysterieuze en moderne muziek door muzikanten van De Veenfabriek was een goede keuze. En dan moeten we het toch even hebben over alle acrobatiek die in de voorstelling zat. De acrobaten van TENT (tja, hoe komen ze er op) klommen in palen of het niks was en vooral tijdens het grote bal waarop Romeo en Julia elkaar voor het eerst ontmoeten lieten de spelers alles zien wat ze in zich hadden. Dit had wel tot gevolg dat het publiek voortdurend uitbarstte in oooooh’s en aaaaaah’s, waardoor de scène tussen Romeo en Julia geen aandacht kreeg. De wat oudere man achter ons riep steeds: ‘dat is echt de jeugd he’ en ‘heerlijk voor die jonge mensen, he’.

IMG_0918
Hoewel Yara Alink als Julia en Ward Kerremans als Romeo hun intense verhouding prachtig speelden, is in de regie toch echt de nadruk komen te liggen op de rol van de min (verzorgster) van Julia. En wat speelt Camilla Siegertsz dit geweldig! Met humor en tragiek brengt ze verdieping én lichtheid in de voorstelling. Ze huppelt over het toneel, maar laat ook zien wat een zwaar leven de min eigenlijk heeft gehad. De tekst (bewerkt door Erik Bindervoet en Ingejan Lighthart Schenk) gaf zoveel mogelijkheden voor Siegertsz om het oude verhaal levend te maken en dit greep ze met beide handen aan. Ze zong een stout liedje en slingerde de ene na de andere opmerking de arena in. ‘Aan mijn lijf geen mayonaise’. Of verstond ik dit nou verkeerd?
Oke, dan ook een kritische noot. Als je langer dan een uur op een stenen bank moet zitten, raak je toch een beetje afgeleid. Hoewel er echt prachtige beelden in de voorstelling zaten, wil je op een gegeven moment gewoon dat Julia dat gif neemt. Want je weet dat Romeo dat dan ook nog moet doen, dat Julia dan weer wakker wordt en zich doodsteekt en dat de verteller dit dan nog eens even fijntjes navertelt. Schiet op, denk ik dan. En dat is jammer, want het is werkelijk een prachtige voorstelling daar in het Amsterdamse Bos.
Dus ga vooral nog kijken als je tijd hebt, het kan nog tot 3 september. Zie http://www.bostheater.nl/ voor meer informatie. Oh ja, de terugreis is vaak even lang als de heenreis, dus erger kan het niet worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s