Even wat warmte met Call me by your name

In de koude wintermaanden hebben Manouk en ik behoefte aan wat warmte. Dus deze keer geen kille dansvoorstelling of moeilijke teksten van Shakespeare maar we gaan in Studio K naar de film Call me by your name. In een ijskoude zaal, dat dan wel. Maar Studio K in Oost (Proost!) is gewoon leuk, en we beseften dat we er eigenlijk te weinig komen.
De film Call me by your name, ja iedereen is er al geweest, is een internationale productie van Luca Guadagnino, gebaseerd op het boek van André Aciman. Een coming of age film noem je het geloof ik. We zien een intelligente en muzikale Amerikaans-Franse jongen die met zijn ouders in het zomerhuis in Italië verblijft. Dit spreekt natuurlijk direct tot de verbeelding. Lange zomers in Italië, oude vrouwtjes die voor een krakkemikkige deur boontjes zitten te doppen en zomerfeesten die tot diep in de nacht doorgaan.
Nou, dit zie je dan ook allemaal in deze film. Oh ja, en er bloeit een liefde op tussen de jongen, Elio, en de Amerikaanse gast van het gezin Oliver. Oliver blijkt 24 jaar oud te zijn, zo lees ik in de beschrijving van de film, maar wij dachten dat deze man in de dertig was. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’80 en de liefde houdt geen stand. Er wordt ook helemaal niet gesproken over liefde, maar over een bijzondere vriendschap tussen twee jongens. Nou, gelukkig zijn we dat station nu wel gepasseerd. Zelfs Van der Gijp durft zijn vrouwelijke kanten te laten zien.
Maar de film is prachtig, waarbij de worsteling van een jongen in de puberteit heel herkenbaar in beeld wordt gebracht. Wat doe je als je gevoelens hebt die je niet zou mogen hebben? En wat als je omgeving er eigenlijk wel voor open staat, maar je zelf niet weet wat je er mee aan moet? Levensvragen die maar moeilijk te beantwoorden zijn voor een jongen van 17.
Maar vergeet vooral niet de mooie beelden van Italië, de prachtige muziek en de traagheid van een lange, warme zomer. En dat terwijl Manouk en ik dus zitten te vernikkelen van de kou in die zaal van Studio K. Maar vooruit, we zagen veel warmte en daarna waren er geitenkaaskroketjes dus wij kunnen de koude februarimaand wel aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s