Oerol 2018

Het grote recensieboek was dit jaar ook aanwezig op hét culturele theaterfestival Oerol. Helaas moest Diederik verstek laten gaan, maar gelukkig was daar andere krullenbol Ralf die zijn plaats graag innam.

Op vrijdagochtend, na wat gevloek, getier en gestress, haalden wij gelukkig nét de boot, en konden wij daarna ontspannen aan ons weekendje Oerol beginnen. Voor wie bekend is met Oerol weet hoe het eraan toegaat. Voor wie dit echter nog niet weet, volgt nu een korte samenvatting:

Veerboot, Terschelling, fietsen door de duinen, ‘expedities’, lekker eten, kamperen (helaas), muziek, met een beetje geluk een lekker zonnetje en natuurlijk talloze voorstellingen op vaak prachtige locaties.

Wij trapten de vrijdag af met UNIFORM (ODE AAN DE MEELOPER) – MAAS THEATER EN DANS

Voor een protestantse kerk in Midsland worden wij onthaald en naar de zaal geleid. Daar vangt de dansvoorstelling van Maas Theater en Dans aan met een scene van een beveiliger/conciërge die, nadat hij de zaal binnen is gekomen, linearecta naar de gettoblaster loopt om de muziek te starten. Vervolgens start hij gewoon met zijn werk; de vloer wordt geveegd en aantekeningen op een notitiebord worden gemaakt. Vervolgens zien wij nog 3 personen op het toneel verschijnen, die ieder ook zo hun alledaagse ding doen. Langzaam vloeien hun alledaagse handelingen over in een dans; dit begint met kleine bewegingen tijdens die alledaagse werkzaamheden, maar al snel worden de bewegingen grootser en de dans meer uitgesproken. De ‘uniformen’ van alledag (een doktersjas en een supermarkt werktenue) worden beetje bij beetje verruild voor een meer ‘uniform’ uniform. Ook de bewegingen van de dansers zijn uniform en synchronisch (we weten in ieder geval wel waarom het stuk ‘uniform’ heet). Hier is de interesse van maker Nastaran Razawi Khorasani zichtbaar, die zich voor deze dansvoorstelling heeft laten inspireren door volksdansen, waarbij ze nadacht over de kracht van het collectief in een tijdperk van individualisme en zelfontplooiing.

UNIFORM_Maas theater en dans_webres_© NichonGlerum-60.jpg

Zoals we inmiddels eigenlijk wel gewend zijn van Maas stelt ook deze voorstelling niet teleur. De muziek, de belichting, de kleding; het is allemaal goed op elkaar afgestemd. De performance blijft boeien van begin tot eind en ondanks dat er niet in gesproken wordt, wordt het verhaal van de voorstelling goed verteld. De dans op zichzelf is niet echt indrukwekkend, maar door het samenspel van de performers, in combinatie met de ‘special effects’ is er toch sprake van een prachtig geheel.

We kunnen dan ook eigenlijk alleen maar concluderen dat het zeker de moeite waard is om deze voorstelling zelf ook te bekijken. Nog te zien op Oerol t/m 24 juni en daarna ook nog op het Theaterfestival Boulevard in ’s-Hertogenbosch.

Kijk voor meer informatie op de website van Maas Theater en Dans http://www.maastd.nl

 

P.S. We hebben natuurlijk wel meer gedaan op Oerol, maar er moeten ook keuzes worden gemaakt. Ben jij nou komende dagen nog op Terschelling te vinden, en kan je geen keuze maken, overweeg dan naast Uniform ook om naar de voorstelling ‘Stones in his pockets’ van Maren E. Bjørseth – Toneelschuur Producties te gaan. Een zeer vermakelijke toneelvoorstelling, waarin twee acteurs het verhaal vertellen van de filmopname van Hansje Brinker builds a Dyke. Een lach gegarandeerd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s